βῐ-ωτός,όν,
A. to be lived, worth living, mostly with neg., ἔμοιγ' ὁ μέλλων βίος οὐ β.
S. OC 1692
(lyr.), cf. Ar. Pl. 197 (dub.), Pl. Ap. 38a ; οὐ βιωτὸν οὐδ' ἀνασχετόν
Antiph. 190
.
10 ;οὐκ ἦν μοι β. Του<>το ποιήσαντι
D. 21.120 ; ἆρ' οὖν β. ἡμῖν ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ σώματος
Pl. Cri. 47e
.