βλάστ-ημα,ατος,τό,
A.
= βλάστη
1 , κισσίνοις β.
E. Ba. 177
, cf. Isoc. 1.52 , Thphr. HP 1.1.9 , PLond. 1.131r
ix 191
(i A. D.).
II. metaph.,offspring, offshoot, μητρὸς β.
A. Th. 533
; πέκνων γλυκερὸν β.
E. Med. 1099
(lyr.), cf. IG 12(7).496.3 (Amorgos), etc.; also of animals, E. Cyc. 206 ; ὦ χρυσὲ β. χθονός
Trag.Adesp. 129.1
: also in late Prose, Jul. Or. 7.232d .