βλασφημ-ία,ἡ,
A. word of evil omen, profane speech, D. 25.26 ;βλασφημίαν ἐφθέγξατο, at a sacrifice, E. Ion 1189 ; εἴ τις παραστὰς τοῖς βωμοῖς βλασφημοῖ β. πᾶσαν
Pl. Lg. 800c
;πᾶσαν β. ἱερῶν καταχέουσιib.d.
2. defamation, slander, Democr. 177 , D. 10.36 , 18.95 ; β. ποιεῖσθαι εἴς τινα
Aeschin. 1.167
, cf. Ep.Eph. 4.31 ;ὅλας ἁμάξας βλασφημιῶνwhole cart-loadsof abuse, Luc. Eun. 2 .
3. irreverent speech against God, blasphemy, ἡ εἰς τὸ θεῖον β.
Men. 715
: in pl., LXX Ez. 35.12 , al.; τοῦ Πνεύματος against . . ,
Ev.Matt. 12.31
; πρὸς τὸν θεόν
Apoc. 13.6
.