βοή, Dor.
βοά,ἡ,
A. loud cry, shout, in Hom. mostlybattle-cry, βοὴν ἀγαθός
Il. 2.408
, al.;βοᾶς δ' ἔτι μηδ' ὄνομ' εἴηlet there be not even the nameof war, Thcoc. 16.97 ; later of prayer, Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος β.
A. Th. 269
;κακοφάτιδα β. cryof mourning, Id. Pers. 936 (lyr.); β. καὶ οἶκτος
And. 1.48
; κραυγὴ καὶ β.
D. 54.9
; also,songof joy, ἴτω ξύναυλος βοὰ χαρᾷ
E. El. 879
(lyr.), cf. Pi. N. 3.67 , Ar. Ra. 212 ; of oracles, ἀείδουσα . . βοὰς ἂς ἂν Ἀπόλλων κελαδήσῃ
E. Ion 92
(lyr.);shout, murmurof a crowd, Pl. Lg. 700c (pl.); θόρυβος καὶ β.