βολέω,
A.
= βάλλω , Theol.Ar. 37 , Eust. 1405.4 ; in early writers Ep.
pf.
Pass.
βεβόλημαι to be strickenwith grief and thelike, ἄχεϊ . . βεβολημένος ἦτορ
Il. 9.9
, cf. Od. 10.247 ; πένθεϊ . . βεβολήατο πάντες
Il. 9.3
; ἀμηχανίῃ βεβόλησαι
A.R. 4.1318
; ἀμφασίῃ βεβόλητο
Q.S. 7.726
.
II. in literal sense,μήτηρ ἀμφ' αὐτὸν βεβολημένη fallingabout his neck, A.R. 1.262 ;Βοώτης . . ἀντέλλει βεβολημένος' Ἀρκτούροιο dominated byArcturus, Arat. 609 .