βομβ-έω, (βόμβος)
A. make a booming noise; in Hom. always of falling bodies, τρυφάλεια χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα
Il. 13.530
;αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβ. πες. 16.118 , cf. Od. 18.397 ;βόμβησαν . . κατὰ ῥόονthe oarsfell with a loud noise. . , 12.204 ;βόμβησεν δὲ λίθοςthe stoneflew hummingthrough the air, 8.190 ; of the sea,roar, Simon. 1 ; of thunder,roll, rumble, Nonn. D. 1.301 ;hum, of bees, etc., Arist. HA 535b6 , 627a24 , Theoc. 3.13 , Pl. R. 564d ; βομβεῖ δὲ νεκρῶν σμῆνος
S. Fr. 879
; of mosquitoes,buzz, Ar. Pl. 538 ; of birds, λιγυρὸν βομβεῦσιν ἀκανθίδες
AP 5.291
( Agath. ): generally of sound,buzz in one's ears, Pl. Cri. 54d ; but ὦτα βομβεῖ μοι
Luc. DMeretr. 9.2
: c. dat. instr., κόχλῳ β.
Nonn. D. 36.93
.