βρότειος,ον, alsoα,ον
Archil. 15 , Emp. 2.9 , E. Hipp. 19 , Supp. 777 :— poet.Adj.
A. mortal, human, A. Pr. 116 (lyr.), etc.;β. μῆτιςEmp.l.c.; β. γένος
E. Fr. 898.13
; ψυχὴν βροτείαν
Id. Supp. 777
;β. πόνοι of mortals, Alex. 240.9 :—in Hom. onlyβρότεος,η,ον
, φωνή
Od. 19.545
; εὐνή
h.Ven. 47
; also in Pi. O. 9.34 , Emp. 100.17 , A. Eu. 171 (lyr.).