mortal man
βροτός,ὁ, poet. Noun,
A. mortal man, opp.ἀθάνατοςorθεός, in Hom. usu.Subst., οἷοι νῦν βροτοί εἰσι
Il. 5.304
, al.; βροτὸς εἰς θεόν
E. Andr. 1196
(lyr.); λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ
A. Supp. 295
; θεοῦ δὲ πληγὴν οὐχ ὑπερπηδᾷ βροτός
S. Fr. 961
;βροτοί,opp.νεκροί, Id. Ant. 850 (lyr.); but β. ἀνήρ
Il. 5.361
; and so β. ἔθνος
Pi. P. 10.28
: as fem., β. αὐδήεσσα
Od. 5.334
; β. οὖσαν
AP 9.89
( Phil. ); butβροταί: γυναῖκες, Hsch. (s.v.l.): freq. in gen. pl., after πολλοί
B. 1.42
, S. OT 981 , etc.; afterτίςib. 437 , etc.;βροτοίnever takes the Art. in Trag. and Com., exc. when anAdj.or Pron. is added,τῶν πολυπόνων β. E. Or. 175 ;ἡμεῖς οἱ β. Ar. Eq. 601 , Pax 849 , cf. Sannyr. 1 ;οἱ ταλαίπωροι β. Alex. 66 ;οἱ πάντες β. Men. 538.8 .—Rare in Prose, Pl. R. 566d , Arist. Top. 133a31 , 149a7 .
II. of thedead, A. Ch. 129 ( v.l. νεκροῖς Sch.). (FromΜροτός(cf.ἄ-μβροτος, μορτός), Skt.mṛtás'dead', Lat.morior, etc.)
