βρύκωorβρύχω [ῡ](the former Att. acc. to Moer. and Ammon. ; the distn.βρύκω
A. bite,βρύχω gnashdoes not hold good), mostlypres.:fut.
βρύξω
Hp. Mul. 1.2
, Lyc. 678 :aor.
ἔβρυξα
Hp. Epid. 5.86
, Nic. Th. 207 , al., AP 7.624 ( Diod. ), (ἐπ-) Archipp. 35 :aor. 2
ἔβρῠχε
AP 9.252
(late, perh.impf.): forβέβρῡχα, v. βρυχάομαι : — Pass. ,v.infr.:—eat greedily, gobble,γνάθος ἱππείη βρύκει champsthe bit, Hom. Epigr. 14.13 ; ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ [κρέα] . . βρύκειν
E. Cyc. 358
, cf. 372 ; πρὸς ταῦτα βρύκετ'
Ar. Pax 1315
;bite,βρύκους' ἀπέδεσθαι . . τοὺς δακτύλους biting, Id. Av. 26 ; of smoke,ὀδὰξ ἔβρυκε