βρύω [ῠ], mostlypres.:impf., Pherecyd.Syr. ap. D.L. 1.122 , Nicaenet. 7 :aor. part.
A.
βρύσας
Procop.
(v. infr.):—to be full to bursting:
1. c. dat.,swellorteem with, esp. of plants,ἔρνος . . βρύει ἄνθεϊ λευκῷ swellswith white bloom, Il. 17.56 , cf. E. Ba. 107 (lyr.); κισσῷ κάρα βρύουσαν
Eub. 56.6
;ἰούλῳ, θριξί, κόμαις, Philostr. Her. 2.2 , Alciphr. 3.31 , Luc. Am. 12 ; γῆ φυτοῖς βρύουσα
Arist. Mu. 392b15
; also βρύει ἱερὰ βουθύτοις ἑορταῖς
B. 3.15
: metaph.,βίος . . βρύων μελίτταις καὶ προβάτοις κτλ. Ar. Nu. 45 ; of men, β. δόξᾳ
B. 12.179
; παμμάχῳ θράσει βρύων
A. Ag. 169