γαῖα,ἡ, gen.
A.
γαίης
Hom.
(and Antiph. ,v.infr.), Trag.γαίας, dat. γαίᾳ
A. Pers. 618
, S. Aj. 659 , E. Med. 736 , etc., acc.γαῖαν: nom.γαίηonly in late Poets, IG 14.1935 , etc.; Dor.
γαίᾱib. 803 (Naples): pl. γαῖαι
Od.
(v. infr.), LXX 4 Ki. 18.35 , al.:—poet. forγῆ,land, country,φίλην ἐς πατρίδα γαῖανto one's dear fatherland, Il. 2.140 , al.; γαῖάν τε τεὴν δῆμόν τε
Od. 8.555
: pl., οὐδέ τις ἄλλη φαίνετο γαιάων
12.404
, D.P. 882 .
2. earth,χυτὴ γ. earththrown up to form a cairn, Il. 23.256 ;ὦ γ. κεραμί, of potters'earth, Eub. 43 , cf. Sannyr. 4 ; κύτος πλαστὸν ἐκ γαίης