γειτνι-άω,pres.(3 sg. impf.
A.
ἐγειτνία
S. Ichn. 232
, andv.sub fin.),to be a neighbour, be adjacent, Ar. Ec. 327 , D. 55.3 , PTeb. 105.19
(ii B. C.), Plb. 6.33.10 , Jul. Or. 5.168a , etc.:—chiefly in Prose, but Ep.
part., γειτνιόωσαν πόντῳ
IG 14.889
(Sinuessa).
II. border on, resemble, γ. τῇ πολιτείᾳ
Arist. Pol. 1295a33
; [τῷ καλῷ] Id. Rh. 1367b12 ; νόσος γειτνιῶσα θανάτῳ
Ph. 2.548
; τινὶ κακῷ
Metrod. Herc. 831.3
: laterfut.