γελᾰσ-τικός,ή,όν,
A. able to laugh, S.E. P. 2.211 , Simp. in Ph. 104.27 ; τό γ.
Antig. Mir. 175
, Iamb. Protr. 21 .κς́; ἄνθρωπος γελεστικόνLuc Vit.Auet. 26 .Adv.
-κῶς
Suid.
γελᾰσ-τικός
Gloss
able to laugh
References
- S.E. P. 2.211
- Simp. in Ph. 104.27
- Antig. Mir. 175
- Iamb. Protr. 21
- Vit.Auet. 26
- Suid.