γένει-ον,τό, (γένυς)
A. part covered by the beard, chin, Od. 16.176 ; πολιὸν γ.
Il. 22.74
; esp. in supplication, ἔλλαβε χειρὶ γενείου
8.371
; γ. χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος
10.454
; γενείου λευκήρη τρίχα
A. Pers. 1056
(lyr.), cf. Th. 666 , Hdt. 2.36 : in pl., S. OT 1277 , Plu. Ant. 1 ; κείρασθαι τὰ γ.
Id. Cat.Mi. 53
: prov. of a lean animal,οὐδὲν ἄλλο πλὴν γ. τε καὶ κέραταnothing butchinand horns, Ar. Av. 902 .
2. beard, Hdt. 6.117 : pl., Theoc. 6.36 , J. AJ 11.5.3 , Paus. 2.10.3 , Theo Sm. p.104H.
b. a lion'smane, Luc. Cyn. 14 .
3. chaps, Arist. HA 518b17 ;jaws,