γή-ινος,η,ον,
A. of earth, τὴν δὲ . . πλάσαντες γηίνην
Semon. 7.21
; πλίνθοι
X. An. 7.8.14
; τείχη
Pl. Lg. 778e
; σῶμα
Id. Phdr. 246c
, cf. Hierocl. in CA 4p.425M. ; οὐδὲ τὸ ξύλον γῆ, ἀλλὰ γήινον
Arist. Metaph. 1049a20
; νόος
App.Anth. 3.146
(Theon.): Sup.
-ώτατος, ἀριθμός
Lyd. Ost. 45
.