γηρόκομ-ος,ον, (κομέω)
A. tending old age,χήτει γηροκόμοιοfor wantof one to tend one's age, Hes. Th. 605 ;ἃς δαίμων ἀντ' ἐμέθεν ὤπασε γηροκόμους, i.e. daughters, Epigr.Gr. 536 (Tomi); χείρ γ.
IG 3.1335
; φροντίδες γ.
Opp. H. 5.85
: in later Prose (writtenγηρωκόμος), J. AJ 1.13.3 , Alciphr. 3.16 , Lib. Decl. 49.25 .