ἀί̈δηλος [ῐ], Dor.
ἀί̈δᾱλος,ον, (ἀ-priv.,Φιδεῖν)
A. making unseen, annihilating, destructive: in Hom. , as epith. of Arcs and Athena, Il. 5.897 , 880 ; πῦρ ἀ.
2.455
, al., Emp. 109 ; ἠελίοιο ἔργ' ἀί̈δηλα
Parm. 10.3
; ἀί̈δαλος τύχα
Epigr.Gr. 240.5
(Smyrna); ἄτη
Opp. H. 2.487
;πότμοςib. 1.150 .Adv. -λως,
= ὀλεθρίως , Il. 21.220 .
II.
Pass. ,unseen , unknown, obscure,v.l. in
Il. 2.318 , cf. Hes. Op. 756 , A.R. 1.102 , al.;unforeseen, ib. 298 ;formless, 4.681 ;unsubstantial, φρίκη
Nic. Th. 727