γναμπ-τός,ή,όν,
A. curved, bent, ἰχθυάασκον γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν
Od. 4.369
;μετὰ
γναμπτῇ σι γένυσσιν
Il. 11.416
; πόρπας τε γναμπτάς θ' ἕλικας
18.401
; ὄνυχες γ.
Hes. Op. 204
;γ. δρόμοι, of the diaulos, Pi. I. 1.57 ;γ. χαλινούς, Hsch.
2. supple, pliant, of the limbs of living men (opp. to the stark and stiff ones of the dead), ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι
Il. 11.669
, 24.359 , Od. 11.394 , etc.
3. metaph.,pliable,οὔτε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι(of Achilles), Il. 24.41 .