γνωτός(A),ή , όν(ός,όν
S. OT 396 ), older and more correct form ofγνωστός( Eust. 400.26 , 1450.62 ):—of things,
A. perceived, understood, known, Il. 7.401 , Od. 24.182 ; γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι
S. OT 58
; [μαντείαν] ἐκ θεῶν του γνωτόνib. 396 .
2. of persons,well-known, ἐκ κάρτα βαιῶν γ. ἂν γένοιτ' ἀνήρ
Id. Fr. 282
.