αἰδώς,όος, contr.
οῦς , η(late nom. pl.αἰδοίSch. E. Hipp. 386 ), as a moral feeling,
A. reverence, awe, respectfor the feeling or opinion of others or for one's own conscience, and soshame, self-respect(in full ἑαυτοῦ αἰδώς
Hierocl. in CA 9p.433M.
),sense of honour, αἰδῶ θέσθ' ἐνὶ θυμῷ
Il. 15.561
;ἴσχε γὰρ αἰ. καὶ δέοςib. 657 , cf. Sapph. 28 , Democr. 179 , etc.; αἰ. σωφροσύνης πλεῖστον μετέχει, αἰσχύνης δὲ εὐψυχία
Th. 1.84
, cf. E. Supp. 911 , Arist. EN 1108a32 , etc.; αἰδοῖ μειλιχίῃ
Od. 8.172
; so ἀλλά με κωλύει αἴδως
Alc. 55
(Sapphus est versus); ἅμα κιθῶνι ἐκδυομένῳ συνεκδύεται καὶ τὴν αἰδῶ γυνή
Hdt. 1.8
;δακρύων πένθιμον αἰδῶtears of grief andshame, A. Supp. 579 ; αἰ. τίς μ' ἔχει