δαήμ-ων,ον, gen.ονος, (δαῆναι)
A. knowing, experienced ina thing, τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος
Il. 15.411
; ἐν πάντεσς' ἔργοισι δαήμονα
23.671
: c. gen. rei, δαήμονι φωτὶ ἐί̈σκω ἄθλων
Od. 8.159
, cf. Democr. 197 : c.inf., κοσμῆσαι δ. knowing best how to . .,
Arr. An. 7.28.2
; χρήματα φυλάττειν δ.
Them. Or. 2.25c
: Comp.
-έστερος
Eun. VS p.499B.
, Procop. Arc.Praef. : Sup.
-έστατος
X. Cyr. 1.2.12