δαιμόνιον,τό,
A. divine Power, Divinity,
Hdt. 5.87 , E. Ba. 894 (lyr.), Isoc. 1.13 , Pl. R. 382e , etc.; τὸ δαιμόνιον ἄρ' ἢ θεὸς ἢ θεοῦ ἔργον
Arist. Rh. 1398a15
, cf. 1419a9 ; οἱ θεοὶ εἴσονται καὶ τὸ δ.
D. 19.239
;φοβεῖσθαι μή τι δ. πράγματ' ἐλαύνῃsomefatality,
Id. 9.54 ;τὰ τοῦ δ.the favours offortune,
Pl. Epin. 992d .
II. inferior divine being,
μεταξὺ θεοῦ τε καὶ θνητοῦ
Id. Smp. 202e
; καινὰ δ. εἰσφέρειν
X. Mem. 1.1.2
, Pl. Ap. 24c , cf. Vett. Val. 67.5 , etc.; applied to the'genius'of Socrates, X. Mem. 1.1.2 , Pl. Ap. 40a , Tht. 151a , Euthphr. 3b .