δάϊος, contr.
δᾷος,α,ον, Dor. for Ep.
δήιος( contr.
δῆος
Thgn. 552b ),η,ον: alsoδάϊος,ον, E. Tr. 1301 (lyr.), HF 915 (lyr.) (Trag. always use the Dor. form): (δαίω Α):—
A. hostile, destructive,Hom.only in Il. , δηί̈ου ἐκ πολέμου
7.119
; δ. ἄνδρα
6.481
: esp. as epith. ofπῦρ, burning, consuming,
8.181 , al.; δάϊοι enemies,
Pi. N. 8.28
, A. Ag. 559 ; λάφυρα δάων
Id. Th. 278
(dub.l.); φόβημα δαί̈ων
S. OC 699
(lyr.): in sg.,fighting man,