αἴλῐνος,ὁ,
A. cry of anguish, dirge, αἴλινον αἴλινον εἰπέ
A. Ag. 121
(lyr.), cf. S. Aj. 627 (lyr.), E. Or. 1395 ; of anepitaph,
AP 6.348 ( Diod. ); said to be fromαἶ Αίνον ah me for Linos!cf. Paus. 9.29.8 .
2. Adj.,αἴλινος,ον ,mournful, plaintive, αἰλίνοις κακοῖς
E. Hel. 171
; βρέφος αἴ. unhappy,
IG 14.1502
: neut. pl.αἴλιναasAdv., Call. Ap. 20 , Mosch. 3.1 : henceαἰλινέω sing a dirge, cj. in Dosiad. Ara 15 .