δέλε-αρ,ατος,τό, Ep.
δεῖλαρ(q.v.); Ep. gen.
A.
δελείατος
Numen.
ap. Ath. 7.305a ; dat. pl. δελέασσιν
Opp. H. 3.437
: contr. in dat. δέλητι
Hsch.
; neut. pl.δέληταcj. in Theoc. 21.10 :—bait,
X. Mem. 2.1.4 , Plb. 15.21.6 (pl.): metaph.,δ. τινος baitfor a person, E. Andr. 264 , cf. Fr. 981.5 , Luc. Rh.Pr. 25 (pl.), etc.; τιμαὶ γάρ, ἆθλα, δ. ἂ ὁ θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις
Antipho Soph. 49
: c. gen. rei,an incitement to. ., ἡδονὴ κακοῦ δέλεαρ
Pl. Ti. 69d
, cf. J. Ap. 2.39 ; δ. σοφίης
Epigr.Gr. 880.6