αἱμᾰτηρός,ά , όν(ός,όν
E. Or. 962 ):—
A. bloodstained, χεῖπες
S. Ant. 975
(lyr.); ξίφος
E. Ph. 625
;ὄμμα bloodshot, Id. IA 381 ;φλὸξ αἱματηρὰ κἀπὸ . .δρυός, i.e.ἀφ' αἵματος καὶ δρυός,fed by the blood of the victimand the wood, S. Tr. 766 : esp.bloody, murderous,πνεῦμαA Eu. 137 ; τεῦχος
Id. Ag. 815
; θηγάναι
Id. Eu. 859
; ὀμμάτων διαφθοραί
S. OC 552
;στόνος caused by the blood-reeking wound, Id. Ph. 694 (lyr.).
II. of blood, μένος
A. Ag. 1067
;σταγόνεςgoutsof blood, E. Ph. 1415 ; αἱ. ῥοῦς