δηλ-ητήριος,ον,
A. noxious,
φάρμακα
SIG 37
(Teos,v B. C.), cf. J. BJ 1.13.10 , Gal. Nat.Fac. 3.7 , Hdn. 3.5.5 .
2. δηλητήριον(sc.φάρμακον),τό,poison,
Hp. Ep. 19 ( Hermes 53.69 ), Plu. 2.662c , Hdn. 1.17.10 , Lib. Or. 64.33 ; τὰ ὑγιεινὰ καὶ τὰ νοσερὰ καὶ τὰ δ.
Porph. Abst. 3.8
.