δημήγορ-ος,ὁ, (ἀγορεύω)
A. popular orator,mostly in a bad sense, Pl. Grg. 520b , Lg. 908d , etc.; ὅρκος ἑτᾳίρας ταὐτὸ καὶ δημηγόρου
Diph. 101
; butδ. ἀγαθοί,opp.ῥήτορες φαῦλοι,
X. Mem. 2.6.15 : asAdj.,δημηγόρος,ον, τιμαὶ δ. a speaker'shonours, E. Hec. 254 ;στροφαὶ δημηγόροι rhetoricaltricks, A. Supp. 623 .