διαιρ-ετός,ή , όν(ός,όν
S. Tr. 163 ),
A. divided, separated,opp.σύνθετος,
X. Cyr. 4.3.20 ;δ. τυραννίδες,of extreme oligarchies and pure democracies, Arist. Pol. 1312b37 .
b. having divisions,
ἀμφορεῖς
Id. Ath. 68.3
.
2. divisible,
Parm. 8.22 ; πᾶν συνεχὲς δ. εἰς ἀεὶ διαιρετά
Arist. Ph. 231b16
, cf. EN 1106a26 ; opp.ἀδιαίρετος,
Id. APo. 92a23 ; δ. ψυχή
Id. de An. 411b27
; δ. πλοῖα which can be taken to pieces,
D.S. 2.16