διακαίω,
A. burn through, heat to excess,
Hdt. 2.26 : freq. inpf. part.
Pass. , γῆ διάθερμος καὶ διακεκαυμένη
Arist. Pr. 906b13
, cf. Mete. 345a17 ; ἀὴρ δ.
Thphr. Vent. 21
; δ. εἰς τὸ μελάντατον
Luc. Herc. 1
;ἡ δ. ζώνηthetorridzone, Str. 2.1.13 , al.; κύκλος
Placit. 2.30.1
; ὥρα ἔτους
Ar.Did. Epit. 26
;δ. ὑπ. ὀργῆς πρόσωπον flushedwith anger, J. AJ 11.6.9 .
2. inflame,
ἄνεμοι δ. τὰς κόρας
Gp. 2.26.2