διάκειμαι,3 sg. subj.
A.
διάκηται
Sapph. Supp. 2.9
;inf. -κεῖσθαι:fut. -κείσομαι: first in Hes. Sc. 20 :—serving as Pass. to διατίθημι, δ. ὑπό τινος
X. HG 4.1.33
, cf. 6.5.1 ;to be served at table,
Philostr. VA 2.28 ; of troops,to be stationed,
POxy. 1204.7
(iii A.D.), etc.: but mostly,
II. to be ina certainstateof mind, body, or circumstances,to be disposed or affectedin a certain manner, Hdt. 2.83 , etc.: freq. withAdv.,ὡς διάκειμαιwhata stateIam in!
E. Tr. 113 (lyr.); ὁρᾶτε ὡς δ. ὑπὸ τῆς νόσου
Th. 7.77
, etc.; σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν γελῶντες κτλ.
Pl. Phd. 59a