δια-κλάω,
A. break in twain, τόξα . . χερσὶ διακλάσσας( Ep. for-κλάσας) Il. 5.216 .
II.
Pass. , = διαθρύπτομαι, διακλᾶσθαι Ἰωνικῶς
practise softIonian airs, cj. in Ar. Th. 163 ; διακεκλασμένος enervated,
Luc. Demon. 18
;δ. ὄμμαprob. in Zeno Stoic. 1.58 ;διακλώμενοι ῥυθμοί,opp.ἀνδρώδεις,
D.H. Dem. 43 , cf. Comp. 17 .