διαπίνω [ῑ],
A. drink one against another,
Hdt. 5.18 , 9.16 , Pl. R. 420e ; = προπίνειν , Epig. 8 :— Med. , δ. ἀνδράσι
Hedyl.
ap. Ath. 11.486c .
II. drink at intervals,
Anaxandr. 57 :—but Pass. ,to be swallowed at a draught,
διαπινόμενοι
Arist. Pr. 872b27
.