διαπρύσιος [ῠ],α,ον,
A. going through, piercing,in Hom. only asAdv.,πρὼν πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώςa hillpiercing into, running out into,the plain, Il. 17.748 .
2. of sound,piercing, thrilling, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιονhe gave apiercingcry, 8.227 ; δ. κιθαρίζων
h.Ven. 80
: in late Prose, τορόν τι βοῶν καὶ δ.
Agath. 4.11
.
II. later asAdj., ̓απείρῳ διαπρυσία far-stretching,
Pi. N. 4.51
.
2. freq. of sound,piercing,
ὀλολυγαί
h.Ven. 19
; ὄτοβος
S. OC 1479
(lyr.); κέλαδος