δια-σπάω,fut. -σπάσομαι [ᾰ] Ar. Ra. 477 , Ec. 1076 , also
A.
-σπάσω
Hdt. 7.236
:aor. -έσπᾰσα,
Med.
-εσπασάμην
E. Hec. 1126
, Ba. 339 , Plu. Caes. 68 :pf. -έσπᾰκαSch. Th. Oxy. 853i15 :— Pass. ,aor. -εσπάσθην:pf. -έσπασμαι(v. infr.):—tear asunder,
τοὺς ἄνδρας κρεοργηδὸν δ.
Hdt. 3.13
, cf. E. and Ar. ll. cc., etc.; ἐμὲ καὶ τὸν ἄνδρα δ.
X. Cyr. 6.1.45
;δ. τὸ σταύρωμα to break throughortear downthe palisade, Id. HG 4.4.10 ;δ. τὴν γέφυραν, τὸ ἔδαφος,
Plb. 6.55.1 , Plu. Cam. 5 ;break up, SIG 364.10 (Ephesus,iii B. C.): metaph., διασπᾶν τὴν σύμπνοιαν τοῦ παντός