destroy utterly,
διαφθείρω,fut.
A.
-φθερῶ
S. OT 438
, etc., Ep.
-φθέρσω
Il. 13.625
:pf.
διέφθαρκα
E. Med. 226
, Pl. Ap. 30d , etc.; alsoδιέφθορα(v. infr. 111 ):— Pass. ,fut.
διαφθᾰρήσομαι
Th. 4.37
; Ion.
διαφθερέομαι
Hdt. 8.108
, 9.42 :3 pl. plpf.
διεφθάρατο
Id. 8.90
:—destroy utterly,
πόλιν
Il. 13.625
; ἔργα διαφθείρεσκε
Hdt. 1.36
;make away with, kill,
τινά
Id. 9.88
, etc.;destroy, ruin, ἥδ' ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖS.l.c.; τὴν τύχην
Id. Ph. 1069
;δ. χεῖρα weaken, slackenone's hand, E. Med. 1055 ;spoil, break,
ὑγιῆ λίθον
IG 7.3073.33
(Lebad.,ii B.C.); τὰ θυρώματα διεφθάρθαι
IG 22.1046.11
;δ. τὴν συνουσίαν break upthe party, Pl. Prt. 338d .
2. in moral sense,corrupt, ruin,
γνώμην
A. Ag. 932
;δ. τοὺς νέους, τοὺς νεωτέρους,
Pl. Ap. 30b , 25a ; νεανίσκον συνὼν δ.
Eup. 337
; esp.corrupt by bribes,
Hdt. 5.51 ; ἀργυρίῳ δ. τινά
Lys. 28.9
; διαφθειρομένων ἐπὶ χρήμασι
D. 18.45
;δ. γυναῖκα seducea woman, Lys. 1.16 , etc., cf. E. Ba. 318 ( Pass. );δ. τοὺς νόμους falsify, counterfeitthem, Isoc. 18.11 ; γραμματεῖον
Id. 17.33
( Pass. , ib. 24 ); τὰ φεφ αδηκότα
IG 9(1).334.37
( Locr. , V. B.C.).
3. οὐδὲν διαφθείρας τοῦ χρώματος having changednothing of his colour, Pl. Phd. 117b .
4. of a woman,to lose by miscarriageorpremature birth, ἔμβρυα, βρέφος,
Hp. Aph. 5.53 , Plu. 2.242c : abs.,miscarry,
Hp. Epid. 7.73 , Is. 8.36 :— Pass. , τῶν διαφθαρεισῶν τὰ ἔμβρυα
Hp. Mul. 1.72
.
5. lose, forget,
E. Hipp. 389 .
6.
= διάγω , dub. in Id. Fr. 280 .
II.
Pass. ,to be destroyed, δ. ἐπὶ τοῖς ἱματίοις to be murderedfor the clothes he wore, Antipho 2.2.5 ; of animals, freq. in Pap., POxy. 74.14
(ii A.D.), etc.; esp.to be crippled, disabled,
Hdt. 1.34 ; of ships, ib. 166 , And. 1.142 ;to be spoilt,
γάλα
BGU 1109.11
(i B.C.), cf. Th. 7.84 ;to be corrupted,
αἷμα
Gal. 15.297
, al.; τὴν ἀκοὴν διεφθαρμένος deaf,
Hdt. 1.38
;τὰ σκέλεα διεφθάρησαν had theirlegsbroken,
Id. 8.28 ; διέφθαρμαι δέμας τὸ πᾶν
S. Tr. 1056
; τὰ ὄμματα δ. blinded,
Pl. R. 517a
; σὰς φρένας
E. Hel. 1192
;τὸ φρενῶν διαφθαρέν,
= φρενοβλάβεια , Id. Or. 297 , cf. X. Cyr. 4.1.8 : abs.,διεφθαρμένος decomposed,of a corpse, Pl. R. 614b .
III. pf. διέφθοραintr.,to have lost one's wits,
διέφθορας
Il. 15.128
; also in Hp. ,διεφθορὸς αἷμα corruptedblood, Mul. 2.134 ; freq. in later Prose, γάλα δ. ἤδη
J. AJ 5.5.4
; τὰ δ. σώματα
Plu. 2.87c
, cf. 128e , Luc. Sol. 3 , etc.; but,
2. in Trag. and Com. always trans. (cf. Ammon. 42 , Moer. 127 ), τὰς . . ἐλπίδας διέφθορεν
S. El. 306
; τὰς φρένας διέφθορε . . μοναρχία
E. Hipp. 1014
; τὸν λόγον δ.
Cratin. 292
, cf. Eup. l.c., Pherecr. 145.15 , Ar. Fr. 490 , Men. 3 .
IV. aor. διέφθειραintr.,became corrupt,
LXX Jd. 2.19 .
