δίδῠμος[ῐ],η,ον,alsoος,ον v.l. in
Pi. P. 4.209 , E. HF 656 (lyr.), Pl. Criti. 113e :—redupl. fromδύο,
A. double, twofold,
Od. 19.227 , etc.; διδύμαιν χειροῖν
S. El. 206
(lyr.): also in sg.,χερὶ διδύμᾳwithbothhands, Pi. P. 2.9 ;δ. ἅλς,i. e. the Pontus and Bosporus, S. Ant. 967 (lyr.); δ. γένος
AP 7.72
( Men. ); δ. ξύλον forked,
LXX Jo. 8.29
;τὸ γλυκύ μοι δ.,of a wife, IG 14.1974 .
II. twin,
δ. κασίγνητος
Pi. N. 1.36
; δ. τέκνων ἄριστα
S. OC 1693
(lyr.); δ. τέκεα