διοικ-ίζω, Att.
fut.
A.
-ῐῶ
D. 5.10
:—cause to live apart, disperse,opp.συνοικίζω, δ. τὰς πόλεις breakthemupinto villages (κῶμαι), Isoc. 5.43 , cf. Arist. Pol. 1311a14 ; τὴν Θηβαίων πόλιν διοικιεῖν
D.
l. c.; δ. Μαντινεῖς ἐκ μιᾶς πόλεως εἰς πλείους
Plb. 4.27.6
:— Pass. , διῳκίσθη ἡ Μαντίνεια τετραχῇ
X. HG 5.2.7
; διῳκισμένοι κατὰ κώμας
D. 19.81
: generally,to be scattered abroad,
Pl. Smp. 193a ;remove, migrate, ἐκ Κολλυτοῦ εἰς. . Lys. 32.14 ;διῳκισμένοι τινός separated from. . , Luc. Charid. 19 : metaph. of rich and poor, διῳκίσμεθα καὶ δύο πόλεις ἔχομεν