make ugly, disfigure
αἰσχύνω [ῡ]: Ion.
impf. αἰσχύνεσκε(κατ-) Q.S. 14.531 :fut.
A.
-ῠνῶ
E. Hipp. 719
, Ion.
-υνέω
Hdt. 9.53
:aor.
ᾔσχῡνα
Il. 23.571
, Lys. 1.4 , etc.:pf.
ἤ̔σχυγκα
D.C. 58.16
:— Pass. ,fut.
αἰσχῠνοῦμαι
A. Ag. 856
, Ar. Fr. 200 , Pl. Ti. 49d , etc., rarelyαἰσχυνθήσομαι(v. sub fin.) :aor.
ᾐσχύνθην
Hdt.
and Att. , poet.inf.
αἰσχυνθῆμεν
Pi. N. 9.27
:pf. ᾔσχυμμαι(v. infr. B. I) :—make ugly, disfigure,πρόσωπον, κόμην, Il. 18.24 , 27 , cf. S. Ant. 529 ;αἰ. τὸν ἵππον givethe horsea bad form, X. Eq. 1.12 .
2. mostly in moral sense,dishonour, tarnish, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν
Il. 6.209
, cf. 23.57 <*>; τὴν Σπάρτην
Hdt. 9.53
; ξενίαν τράπεζαν
A. Ag. 401
; τοὺς πρὸς αἵματος
S. Aj. 1305
; τοὺς πατέρας
Pl. Mx. 246d
.
b. esp.dishonoura woman, E. El. 44 , cf. Plu. Marc. 19 , etc.; εὐνήν
A. Ag. 1626
;εἰς τὸ σῶμα αἰ. Arist. Pol. 1311b7 ; abs.,Foed. Delph.Pell.
2
A 12 .
3. disdain, ἐπιχώρια
Pi. P. 3.22
.
B.
Pass. ,to be dishonoured,νέκυς ἠ̔σχυμμένος,of Patroclus, Il. 18.180 .
II. to be ashamed, feel shame, abs., Od. 7.305 , 18.12 , Hdt. 1.10 , E. Hipp. 1291 .
2. more commonly,to be ashamed ata thing, c. acc. rei, αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν
Od. 21.323
; τὴν δυσγένειαν τὴν ἐμὴν αἰ.
S. OT 1079
: c. dat. rei, Ar. Nu. 992 , Lys. 3.9 , D. 4.42 , etc.; αἰ. ἐπί τινι
X. Mem. 2.2.8
; ἔν τινι
Th. 2.43
; ὑπέρ τινος
Lys. 14.39
; περί τινος
33.6
. etc.
b. c.part.,to be ashamed atdoing a thing (which one does), A. Pr. 642 (v.l.), S. Ant. 540 , Ar. Fr. 200 , Pl. Grg.
494e , etc.
c. c.inf.,to be ashamed todo a thing (and therefore not to do it), Hdt. 1.82 , A. Ag. 856 , Ch. 917 , Pl. R. 414e , Phdr. 257d , etc.; though this condition must not be pressed absolutely, cf. Ap. 22b .
d. foll. by relat. clause,αἰσχύνεσθαι εἰ . . to be ashamedthat . . , S. El. 254 , And. 4.42 ; ἐάν . .
X. Oec. 21.4
; μὴ . .
Pl. Tht. 183e
, cf. Machoap. Ath. 13.579f ; ὅτι . .
Lys. 2.23
.
3. c. acc. pers.,to feel shame beforeone, E. Ion 934 , 1074 , Pherecr. 23.6 , Pl. Smp. 216b ;τοὺς γέροντας(at Sparta) Aeschin. 1.180 ;ὅστις γὰρ αὐτὸς αὑτὸν οὐκ αἰσχύνεται, πῶστόν γε μηδὲν εἰδότ' αἰσχυνθήσεται; Philem. 229 , cf. Gal. 5.26 : c. acc. etinf., E. Hel. 415 ; ᾑσχύνθημεν θεοὺς . . προδοῦναι αὐτόν
X. An. 2.3.22
; αἰσχύνομαι ὑμᾶς λέγειν
D. 40.48
; αἰ. πρός τινα
Arist. Rh. 1383b12
.
