αἰτί-α,ἡ,
A. responsibility, mostly in bad sense,guilt, blame, or the imputation thereof, i.e.accusation, first in Pi. O. 1.35 and Hdt. ,v.infr. ( Hom. usesαἴτιος):—Phrases:αἰτίαν ἔχεινbearresponsibility for, τινός
A. Eu. 579
, S. Ant. 1312 ; but usu.to be accused,τινός ofa crime, φόνου
Hdt. 5.70
: c.inf., Ar. V. 506 ; foll. byὡς . . ,
Pl. Ap. 38c ; byὡςc.part., Id. Phdr. 249d ;ὑπό τινος bysome one, A. Eu. 99 , Pl. R. 565b : reversely, αἰτία ἔχει τινά
Hdt. 5.70
, 71 ; αἰ. φεύγειν τινός
S. Ph. 1404
;ἐν αἰτίᾳ εἶναιorγίγνεσθαι, Hp. Art. 67 , X. Mem. 2.8.6 ;αἰτίαν ὑπέχεινlie undera charge, Pl. Ap. 33b , X. Cyr. 6.3.16 ; ὑπομεῖναι
Aeschin. 3.139
; φέρεσθαι
Th. 2.60