(also in pass. sense, andaor. ᾐτιάθηνalways so,v.infr. 1.1 ): (αἰτία):—accuse, censure, c. acc. pers., τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο
Il. 11.654
, cf. Od. 20.135 ; ἀναίτιον αἰτιάασθαι
Il. 13.775
; θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται
Od. 1.32
, cf. E. Fr. 254 ; καί μ' ἠ̔τιάασθε ἕκαστος
Il. 16.202
, cf. S. OT 608 , Lys. 7.38 , etc.; αἰ. ὡς μιαρούς
Pl. R. 562d
;αἰ. τινά τινος to accuseof a thing, Hdt. 5.27 , Pl. R. 619c , D. 21.104 , etc.: c.inf.,αἰ. τινὰ ποιεῖν τι accuseone of doing, Hdt. 5.27 , Pl. Criti. 120c , X. Mem. 1.1.2 ; οὐ τὰ ὑμέτερα αἰτιασόμεθα μὴ οὐχ ἕτοιμα εἶναι
Pl. La. 189c
;αἰ. τινὰ ὡς . .orὅτι . . ,
Th. 1.120 , X. An. 3.1.7 ; αἰ. τινὰ περί τινος
X. HG 1.7.6
: c. acc. cogn.,αἰ. αἰτίαν κατά τινος bring a chargeagainst one, Antipho 6.27 :— Pass. ,to be accused,aor. 1 ᾐτιάθην(always) Th. 6.53 , 8.68 , X. HG 2.1.32 :pf.
ᾐτίαμαι
Th. 3.61
:fut.
αἰτιαθήσομαι
D.C. 37.56
.
b. in good sense,giveonethe creditof being,σὲ τίς αἰτιᾶται νομοθέτην ἀγαθὸν γεγονέναι; Pl. R. 599e , cf. 379c , Cra. 396d .
2. c. acc. rei,lay toone'scharge, impute, τοῦτο αἰ.
X. Cyr. 3.1.39
; ταῦτα
D. 19.215
: c. dupl. acc., τί ταῦτα τοὺς Αάκωνας αἰτιώμεθα ;
Ar. Ach. 514
.
3. injure, ὁπλήν
Hippiatr. 105
.
II. allege as the cause,οὐ τὸ αἴτιον αἰ.notto allegethe real cause, Pl. R. 329b ;τίνα ἔχεις αἰτιάσασθαι . . τούτου κύριον ;ib. 508a ; φωνάς τε . . καὶ ἄλλα μυρία αἰ.
Id. Phd. 98e
; τἀναίτια
Id. Ti. 88a
; ὧν τὴν πενίαν αἰτιάσαιτ' ἄν τις
D. 18.263
; τὴν δίνην
Arist. Cael. 295a32
; τὸ αὐτόματον
Id. Ph. 196a25
.
2. c.inf.,allege, τὸν λόγον αἰ. δυσχερῆ εἶναι
Pl. Prt. 333d
, cf. Men. 93d ; αἰ. τι αἴτιον εἶναι
Grg. 518d
;ἰλίγγους ἐκ φιλοσοφίας ἐγγίγνεσθαι allege by way of accusationthat . . , Id. R. 407c ;τῆς ἱερᾶς χώρας ᾐτιᾶτο εἶναι he allegedthat it was part of . . , D. 18.150 , cf. 37.12 . (Late in Act. , POxy. 1032.51