δίψ-ιος,α,ον, alsoος,ον
A. Ch. 185 , Nic. Th. 147 : (δίψα):—
A. thirsty,and of things,dry, parched,
δ. κόνις
A. Ag. 495
, S. Ant. 246 ; χθών
E. Alc. 560
; πῦρ θεοῦ
Id. Rh. 417
;ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσι σταγόνες,perh. tearschecked in their flow,
A. Ch. 185 ;δίψιον,expld. byβεβλαμμένον,
S. Fr. 296 , byβλαπτικόν,
Hsch. ; cf.δῖψαι.
II. causing thirst,
ὕδατα
Hermipp.
ap. J. Ap. 1.22 ; δ. σήψ