αἴτι-ος,α,ον, more rarelyος,ον
Ar. Pl. 547 : (v.αἰτία):—
A. culpable, responsible, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν
Il. 1.153
, cf. B. 10.34 , Hdt. 7.214 : Comp.
αἰτιώτερος
Th. 4.20
: Sup. ,τοὺς αἰτιωτάτους the most guilty, Hdt. 6.50 ; αἰ. τινος
Id. 3.52
.
2. Subst.,αἴτιος,ὁ ,the accused, the culprit, A. Ch. 70 , etc.;οἱ αἴ. τοῦ πατρός they who have sinned againstmy father, ib. 273 :—c. gen. rei,οἱ αἴ. τοῦ φόνουib. 117 , cf. S. Ph. 590 , Hdt. 4.200 .
II. responsible for, c. gen. rei, Hdt. 1.1 , etc. ;αἴτιός τινός τινιbeingthe cause ofa thingtoa person, Lys. 13.57 , cf. D. 23.54 , Isoc. 8.100 : c.inf., αἴ. τὸν ἠέρα ξηρὸν εἶναι
Hdt. 2.26
; τοῦ μὴ φαλακροῦσθαι