ἀκαλός,ή,όν, (ἀκᾶ, ἀκήν)
A. peaceful, still,ἀκαλὰ προρέων, of a river, Hes. Fr. 218 ; ἄκαλα κλόνει
Sapph. Supp. 19
, cf. Hsch . . Eust. 1009.30 , EM 44.29 .Adv.
-λῶς
Eust. 1871.54
.ἀκάλως,Adv., (καλός)unwell, ἐὰν οὐκ ἀ. ἔχῃς, χαίρω
POxy. 1676.22
(iii A.D.).