δύσις[ῠ],εως,ἡ,(δύω)
A. setting of the sunorstars, opp.ἀνατολή, Heraclit. 120 , A. Pr. 458 ;ἀμφὶ Ηλειάδων δύσιν(cf.Ηλειάδες) Id. Ag. 826 ; περὶ δύσιν Ηλειάδος
Damox. 2.19
;δ. χειμερινή, θερινή, ἰσημερινή, Cleom. 1.9 ; δ. τροπική
Str. 2.4.7
; ἄχρι ἡλίου δύσεως
IG 4.597
(Argos);ἁλίου ἄχρι δ.ib. 606 (ibid.); Κυνὸς ψυχρὰν δ.
S. Fr. 432.11
; personified, PMag.Berol. 2.94 : pl.,δύσιες, opp.ἀντολαί, A.R. 1.85 : metaph., δ. τοῦ λογισμοῦ
Ph. 1.511
.
2. quarter in which the sun sets, west, πρὸς ἡλίου δύσιν
Th. 2.96
; πρὸς δύσεις
Arist. Mu. 393a18