ἔᾱ, exclam. of surprise or displeasure,
A. ha! oho! esp. before a question,ἔα, τί χρῆμα; A. Pr. 300 , E. Or. 1573 ;ἔα, τίς οὗτος. . ; Id. Hec. 501 , cf. 733 , al.;ἔα, τίς ἔσθ'; Ar. Pl. 824 ; sts. extra versum, E. Hec. 1116 , Med. 1005 , al.; sts. doubled, ἔ. ἔα, ἄπεχε
A. Pr. 688
(lyr.); ἔα [ἔα], ἰδού
S. OC 1477
(lyr.).—Rare in Prose, ἔα, ἔφη, σοφισταί τινες
Pl. Prt. 314d
;ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί; Ev.Luc. 4.34 .