ἐγκύρω [ῡ],impf. ἐνέκῡρον:fut. ἐγκύρσω:aor. ἐνέκυρσα:— Pass. ,ἐγκύρομαι:ἐγκῠρέω,aor. 1 ἐνεκύρησα, lessfreq. in early writers, Heraclit. 72 , freq. in Phld. as Sign. 21 , al., cf. Plb. and D.H. (v. infr.), Ael. Tact. 1.2 :—
A. fall in with, light upon, meet with, c.dat., ἐνέκυρσε φάλαγξι
Il. 13.145
; ἐγκύρσας ἀάτῃσιν
Hes. Op. 216
; ὁκοίοις ἐγκυρέωσιν ἔργμασι
Archil. 70
;ἐγκύρσαις( Aeol.
aor. 1 part.) ἑκατονταετεῖ βιοτᾷ
Pi. P. 4.282
, cf. 1.100 ; δύᾳ
B. Fr. 21
; τμητοῖς ὁλκοῖς ἐγκῦρσαι
S. El. 863
(lyr.); στρατῷ ἐνέκυρσε ἀμφοτέρῃσι τῇσι μοίρῃσι