ἑδραῖος,α,ον, alsoος,ον
Pl. R. 407b , Plu. 2.288d :—
A. sitting, sedentary, of persons or their occupations, ἔργον
Hp. Art. 53
; οἱ πολλοὶ τῶν τὰς τέχνας ἐχόντων ἑδραῖοί εἰσι
X. Lac. 1.3
;ἑ. ἀρχαί, opp.στρατεῖαι, Pl. R. 407b ; ἑ. βίος
AP 11.42
( Crin. ).
2. ἑδραία ῥάχιςthe horse's backon which the rider sits, E. Rh. 783 .
II. steady, steadfast, κάθης' ἑδραία
Id. Andr. 266
; δεῖ τὴν γυναῖκα ὥσπερ κύβον ἑδραῖον εἶναι
Plu. 2.288d
, cf. 952d ; κύβος -ότατον σῶμα
Ti.Locr. 98c