to be willing
ἐθέλωorθέλω(v. infr.), Ep.
subj.
A.
ἐθέλωμι
Il. 1.549
, 9.397 :impf.
ἤθελον
14.120
, etc.; Ep. and Lyr. ἔθελον
6.336
, Thgn. 606 , B. 10.73 ; Ion.
ἐθέλεσκον
Il. 13.106
, Hdt. 6.12 :fut.
ἐθελήσω
Il. 18.262
, etc.; θελήσω
Antipho 5.99
:aor. 1
ἠθέλησα
Hdt. 2.2
, etc.; Ep.
ἐθέλησα
Il. 18.396
; imper. θέλησον
A. Pr. 783
;subj. θελήσῃib. 1028 , X. Cyr. 2.4.19 , etc.; opt. θελήσαιμι
S. OC 1133
;part.
θελήσας
Id. OT 649
(lyr.):pf.
ἠθέληκα
X. Cyr. 5.2.9
, Aeschin. 2.139 , D. 47.5 ;τεθέληκα(Alexandrian acc. to Phryn. 307 ) LXX Ps. 40(41).12 , Phld. Rh. 2.76
S. , S.E. M. 2.37 :plpf.
ἠθελήκει
X. HG 6.5.21
; ἐτεθελήκεσαν
D.C. 44.26
codd. (elsewh.ἠθελήκεσανas 46.47 ):—θέλωis never found in Hom. or Hes. exc. Il. 1.277 (dub.), ὅττι θέλοιεν
Od. 15.317
asv.l.( ἅσς' ἐθέλοιεν
Aristarch.
), nor in Aeol. ; rarely in early Ep. and Eleg., θέλοι
h.Ap. 46
, θέλει
Sol. 27.12
; but is found in Ion. Inscrr., SIG 45.16 (Halic.,v B.C.), 1037.7 (Milet.,iv B.C.), and in Semon. 7.13 , Hippon. 22 B, Anacr. 92 :— both forms in codd. of Hdt. and Hp. and in Heraclit. and Democr. , also in Pi. and B. : Trag. never useἐθέλωexc. in augmented forms,ἤθελον, -ησα: Com.never useθέλωexc. in phrases such asἢν θεὸς θέλῃ,εἰ θεὸς θέλοι, Ar. Pl. 347 , Ra. 533 , or parodies of Trag.: early Att. Inscrr, have ἐθέλω
IG 12.6.41
, etc., till 250 B.C., whenθέλωbecomes common: Att. Prose writers rarely useθέλωexc. in phrases such as ἂν θεὸς θέλῃ
Din. 2.3
or after a long vowel, e.g. μὴ θελῆσαι
Th. 5.72
, μὴ θελήσας
Is. 8.11
, μὴ θέλοντας
And. 1.22
, τῷ θέλοντι
Id. 4.7
, etc.; but θέλω
Antipho 3.4.3
, θελήσουσιν
Id. 5.99
: in later Gr.θέλωis regular exc. in the augmented forms;ἐθέλωis not found in LXX or NT:—to be willing(of consent rather than desire, v. βούλομαι
1 ), but also generally,wish, Od. 3.324 :—Constr.: abs., esp. inpart.,ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγενib. 272 ; εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις
Il. 23.894
; ἀλλά μοι ἤθελε θυμός
Od. 11.566
: freq. folld. byinf. pres.oraor.,wish to. . , Il. 7.364 , etc.: withinf.supplied,εἰ δ' ἐθέλεις πεζός(sc.ἰέναι) Od. 3.324 : c. acc. etinf.,wish that. . , Il. 19.274 , Hdt. 1.3 ; rarely folld. byὥστε, E. Hipp. 1327 : later c.ἵνα, Ev.Matt. 7.12 , etc.: not used c. acc. only, exc. when aninf.is easily supplied,εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσς' ἐθέλῃσθα(sc.φράζεσθαι) Il. 1.554 , cf. 9.397 , 7.182 , Od. 14.172 ;σιτέονται δὲ οὐκ ὅσα ἐθέλουσι(sc.σιτέεσθαι) Hdt. 1.71 , cf. Th. 5.50 ;εἰ καὶ τῆς ἀξίας ἔλαττον ἐθελήσειέ τις(sc.φράσαι) Jul. Or. 1.132a : also with neut. Pron. orAdj.,τί δὴ θέλων; with whatintent? A. Pr. 118 .
2. with neg., almost, = δύναμαι , asμίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίονtheycarednot to make a stand, i.e. theywereunable, Il. 13.106 ; οὐδ' . . ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν
17.702
: metaph. of things, of a stream,οὐδ' ἔθελε προρέειν ἀλλ' ἴσχετο wouldnot run on, but stopped, 21.366 , cf. Od. 8.223 , 316 , h.Cer. 45 ;αὔλειοι δ' ἔτ' Ἔχει<> οὐκ ἐθέλουσι θύραι
Sol. 4.28 ; τὰ δένδρα οὐδέν μ' ἐθέλει διδάσκειν
Pl. Phdr. 230d
, cf. R. 370b (said to be an Att. use, Greg.Cor. p.135
S. ).
3. part.,ἐθέλωνorθέλων willingly, gladly, Od. 3.272 , etc. (also πιθοῦ θελήσας
S. OT 649
(lyr.));οὐκ ἐθέλων,
= ἀεκών , Il. 4.300 ; with Art. like ὁ βουλόμενος ,whoever will, i.e.any one, S. Ph. 619 , Aj. 1146 , Pl. Grg. 508c , etc.
4. θέλεις οὐ θέλεις nolens volens, Arr. Epict. 3.9.16 ;θέλει οὐ θέλειib. 3.3 , M.Ant. 11.15 .
5. μὴ ἔθελε, c.inf.,donot, Il. 1.277 , 2.247 , E. Fr. 174 .
6. εἰ θέλειςif youplease, S. OT 343 .
7. folld. bysubj.,τί σοι θέλεις δῆτ' εἰκάθω; in whatwiltthou that I give way to thee? ib. 651 (lyr.);θέλεις μείνωμεν αὐτοῦ; Id. El. 80 .
8. maintain, hold, c. acc. etinf., Plu. 2.883e , Paus. 1.4.6 .
9. delight in, love, ἔν τινι
LXX 1 Ki. 18.22
;τινάib. Ps. 17(18).20 ; butοἱ κακῶς τινὰς θέλοντεςtheir ill-wishers,
Cat.Cod.Astr. 7.234 .
10. ordain, decree, ἠθέλησεν [ὁ ἡγεμὼν] τὸν κίνδυνον τῆς προβολῆς εἶναι πρός τινας
CPR 20.17
(iii A.D.), etc.
II. of inanimate things (cf. supr. 1.2 ),
1. to express afutureevent,likeourwillorshall, εἰ ἐθελήσει ἀναβῆναι ἡ τυραννίς
Hdt. 1.109
; εἰ ἐθελήσει ἐκτρέψαι τὸ ῥέεθρον ὁ Νεῖλος
Id. 2.11
; εἰ θέλει τοι μηδὲν ἀντίξοον καταστῆναι
Id. 7.49
, cf. Pl. R. 370b , etc.:—in this sense, very rarely of living things,οὐ δοῦναι θέλοι,
= οὐκ ἂν δοίη , A. Eu. 429 ; εἴπερ . . οὗτός <ς'> ἐθέλει κρατῆσαι
Ar. V. 536
, cf. Pi. N. 7.90 , Pl. R. 375a .
2. to be naturally disposed, to be wontoraccustomed, c.inf., συμβάσιες ἰσχυραὶ οὐκ ἐ. συμμένειν
Hdt. 1.74
; μεγάλα πρήγματα μεγάλοισι κινδύνοισι ἐ. καταιρέεσθαι
Id. 7.50
; αἱ πλευραὶ οὐκ ἐθέλουσιν ἐς τὸ εὐρὺ αὔξεσθαι
Hp. Art. 41
; οὐκ ἐ. αἱ γνῶμαι . . ὁμοῖαι εἶναι
Th. 2.89
; τοῦτ' ἐνδελεχὲς ἐ. γίγνεσθαι
Arist. Mete. 347a5
, cf. Metaph. 1013b27 , al.;οὐ θέλει ζῆν, of premature births, Id. HA 575a28 .
3. in phrases expressive of meaning, τὸ θέλει σημαίνειν τὸ τέρας
Hdt. 1.78
; τὸ θέλει τὸ ἔπος εἶπαι
Id. 6.37
; τὸ θέλει τὰ δῶρα λέγειν
Id. 4.131
;τὸ ἔπος τοῦτο ἐθέλει λέγειν ὡς. . Id. 2.13 .
4. τοῦ θέλοντος,
= τοῦ θελήματος , S. OC 1220 (lyr., s.v.l.).
