ἐθν-άρχης,ου,ὁ,
A. ruler of a tribeornation, Ἄσανδρος ἀντὶ ἐθνάρχου βασιλεὺς ἀναγορευθεὶς βοσπόρου
Luc. Macr. 17
;sheikh, OGI 616.2 (Arabia); of Abraham, Ph. 1.513 .
2. title of Jewish official, LXX 1 Ma. 14.47 , Str. 17.1.13 , Nic.Dam. p.143
D.,2 Ep.Cor. 11.32 , J. AJ 13.6.7 .
II. Adj.,ruling over nations, ἐ. θεοί
Jul. Gal. 115d
, cf. 143a .